In deze blog vind je een compleet overzicht van alle klein septiemakkoorden in de 12 toonsoorten. Bekijk per akkoord de pianotoetsen en noten, luister naar geluidsfragmenten en oefen direct mee. Zo herken je elk akkoord sneller, zie je in één oogopslag welke tonen erbij horen en houd je tijdens het spelen makkelijk overzicht.
Akkoorden vormen de basis van veel muziek. Door ze goed te begrijpen en te oefenen, krijg je meer grip op muziek en op wat je speelt op de piano. In deze blog richten we ons op klein septiemakkoorden en hoe je ze praktisch kunt toepassen.
Je kunt een klein septiemakkoord op twee duidelijke manieren begrijpen, die elkaar aanvullen en je helpen om sneller inzicht te krijgen op de piano. Ten eerste kun je een klein septiemakkoord zien als het stapelen van intervallen. Je begint bij de grondtoon en telt daar een kleine terts bovenop, wat neerkomt op drie halve tonen. Vervolgens stapel je daar een grote terts bovenop van vier halve tonen, en daarna nog een kleine terts van drie halve tonen.
Deze combinatie van kleine, grote en opnieuw kleine terts zorgt voor de warme, ietwat melancholische en soepele klank die zo kenmerkend is voor een klein septiemakkoord. Door dit principe te begrijpen, kun je elk akkoord logisch opbouwen, ongeacht waar je begint op de piano.
Leer meer hierover:
Je kunt het akkoord ook zien als een uitbreiding van een drieklank. Je begint met een gewoon klein akkoord, opgebouwd uit de grondtoon, de kleine terts en de kwint. Daar voeg je vervolgens de kleine septiem aan toe, de zevende toon vanaf de grondtoon. Op die manier bouw je als het ware een extra laag bovenop de drieklank, waardoor het akkoord voller klinkt, met een soepele en licht jazzy klankkleur.
Daarnaast kun je hetzelfde akkoord ook benaderen met de 1–♭3–5–♭7 formule. Hierbij neem je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon uit de bijbehorende toonladder. Dit is een praktische manier van denken, omdat je direct ziet welke tonen bij elkaar horen binnen een toonsoort. Het helpt je niet alleen bij het spelen van losse akkoorden, maar ook bij het begrijpen van muziek in een bredere context. In deze blog vind je een praktisch en overzichtelijk naslagwerk van alle twaalf klein septiemakkoorden. Per akkoord zie je precies welke tonen erbij horen en hoe je ze speelt op de piano.

Door regelmatig met klein septiemakkoorden te werken, ontwikkel je niet alleen je techniek, maar ook je muzikaal inzicht. Je herkent akkoordenschema’s sneller, begrijpt beter hoe muziek is opgebouwd en voelt je zekerder tijdens het spelen.
Gebruik dit overzicht als een vast hulpmiddel in je oefenroutine. Door dagelijks bewust te oefenen, bouw je stap voor stap aan een sterke en betrouwbare basis op de piano.
In de muziek werken we met twaalf verschillende klein septiemakkoorden. Elk akkoord heeft een andere grondtoon, maar de opbouw blijft altijd gelijk. Daardoor kun je dezelfde structuur en denkwijze toepassen in elke toonsoort. Dit maakt het leren van akkoorden overzichtelijk en eenvoudiger.
C mineur septiemakkoord
Tonen: C – E♭ – G – B♭
Akkoordsymbolen: Cm7, Cmin7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (C) – kleine terts (E♭) – reine kwint (G) – kleine septiem (B♭)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: C – E♭ – G – B♭
1e omkering: E♭ – G – B♭ – C (symbool: Cm7/E♭)
2e omkering: G – B♭ – C – E♭ (symbool: Cm7/G)
3e omkering: B♭ – C – E♭ – G (symbool: Cm7/B♭)

Het C klein septiemakkoord bestaat uit de tonen C, E♭, G en B♭ en wordt genoteerd als Cm7 of Cmin7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, zachte en licht melancholische klank die veel voorkomt in jazz, soul en popmuziek.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon C ga je eerst met een kleine terts naar E♭, vervolgens met een grote terts naar G en daarna weer met een kleine terts naar B♭. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het C klein akkoord (C–E♭–G) en voegt daar de kleine septiem B♭ aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je C–E♭–G–B♭. In de eerste omkering wordt dit E♭–G–B♭–C (Cm7/E♭), in de tweede omkering G–B♭–C–E♭ (Cm7/G) en in de derde omkering B♭–C–E♭–G (Cm7/B♭).
G mineur septiemakkoord
Tonen: G – B♭ – D – F
Akkoordsymbolen: Gm7, Gmin7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (G) – kleine terts (B♭) – reine kwint (D) – kleine septiem (F)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: G – B♭ – D – F
1e omkering: B♭ – D – F – G (symbool: Gm7/B♭)
2e omkering: D – F – G – B♭ (symbool: Gm7/D)
3e omkering: F – G – B♭ – D (symbool: Gm7/F)

Het G klein septiemakkoord bestaat uit de tonen G, B♭, D en F en wordt genoteerd als Gm7 of Gmin7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, zachte en licht melancholische klank die veel wordt gebruikt in verschillende muziekstijlen.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon G ga je eerst met een kleine terts naar B♭, vervolgens met een grote terts naar D en daarna weer met een kleine terts naar F. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het G klein akkoord (G–B♭–D) en voegt daar de kleine septiem F aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je G–B♭–D–F. In de eerste omkering wordt dit B♭–D–F–G (Gm7/B♭), in de tweede omkering D–F–G–B♭ (Gm7/D) en in de derde omkering F–G–B♭–D (Gm7/F).
D mineur septiemakkoord
Tonen: D – F – A – C
Akkoordsymbolen: Dm7, Dmin7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (D) – kleine terts (F) – reine kwint (A) – kleine septiem (C)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: D – F – A – C
1e omkering: F – A – C – D (symbool: Dm7/F)
2e omkering: A – C – D – F (symbool: Dm7/A)
3e omkering: C – D – F – A (symbool: Dm7/C)

Het D klein septiemakkoord bestaat uit de tonen D, F, A en C en wordt genoteerd als Dm7 of Dmin7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, zachte en licht melancholische klank die veel voorkomt in jazz, pop en soul.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon D ga je eerst met een kleine terts naar F, vervolgens met een grote terts naar A en daarna weer met een kleine terts naar C. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het D klein akkoord (D–F–A) en voegt daar de kleine septiem C aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je D–F–A–C. In de eerste omkering wordt dit F–A–C–D (Dm7/F), in de tweede omkering A–C–D–F (Dm7/A) en in de derde omkering C–D–F–A (Dm7/C).
A mineur septiemakkoord
Tonen: A – C – E – G
Akkoordsymbolen: Am7, Amin7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (A) – kleine terts (C) – reine kwint (E) – kleine septiem (G)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: A – C – E – G
1e omkering: C – E – G – A (symbool: Am7/C)
2e omkering: E – G – A – C (symbool: Am7/E)
3e omkering: G – A – C – E (symbool: Am7/G)

Het A klein septiemakkoord bestaat uit de tonen A, C, E en G en wordt genoteerd als Am7 of Amin7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, zachte en licht melancholische klank die veel wordt gebruikt in uiteenlopende muziekstijlen.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon A ga je eerst met een kleine terts naar C, vervolgens met een grote terts naar E en daarna weer met een kleine terts naar G. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het A klein akkoord (A–C–E) en voegt daar de kleine septiem G aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je A–C–E–G. In de eerste omkering wordt dit C–E–G–A (Am7/C), in de tweede omkering E–G–A–C (Am7/E) en in de derde omkering G–A–C–E (Am7/G).
E mineur septiemakkoord
Tonen: E – G – B – D
Akkoordsymbolen: Em7, Emin7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (E) – kleine terts (G) – reine kwint (B) – kleine septiem (D)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: E – G – B – D
1e omkering: G – B – D – E (symbool: Em7/G)
2e omkering: B – D – E – G (symbool: Em7/B)
3e omkering: D – E – G – B (symbool: Em7/D)

Het E klein septiemakkoord bestaat uit de tonen E, G, B en D en wordt genoteerd als Em7 of Emin7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, zachte en licht melancholische klank die veel voorkomt in pop, jazz en soul.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon E ga je eerst met een kleine terts naar G, vervolgens met een grote terts naar B en daarna weer met een kleine terts naar D. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het E klein akkoord (E–G–B) en voegt daar de kleine septiem D aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je E–G–B–D. In de eerste omkering wordt dit G–B–D–E (Em7/G), in de tweede omkering B–D–E–G (Em7/B) en in de derde omkering D–E–G–B (Em7/D).
B mineur septiemakkoord
Tonen: B – D – F♯ – A
Akkoordsymbolen: Bm7, Bmin7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (B) – kleine terts (D) – reine kwint (F♯) – kleine septiem (A)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: B – D – F♯ – A
1e omkering: D – F♯ – A – B (symbool: Bm7/D)
2e omkering: F♯ – A – B – D (symbool: Bm7/F♯)
3e omkering: A – B – D – F♯ (symbool: Bm7/A)

Het B klein septiemakkoord bestaat uit de tonen B, D, F♯ en A en wordt genoteerd als Bm7 of Bmin7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, zachte en licht melancholische klank die veel wordt gebruikt in pop, jazz en andere moderne muziekstijlen.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon B ga je eerst met een kleine terts naar D, vervolgens met een grote terts naar F♯ en daarna weer met een kleine terts naar A. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord. Door deze structuur te herkennen, kun je het akkoord eenvoudig toepassen in andere toonsoorten.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het B klein akkoord (B–D–F♯) en voegt daar de kleine septiem A aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je B–D–F♯–A. In de eerste omkering wordt dit D–F♯–A–B (Bm7/D), in de tweede omkering F♯–A–B–D (Bm7/F♯) en in de derde omkering A–B–D–F♯ (Bm7/A).
F# mineur septiemakkoord
Tonen: F♯ – A – C♯ – E
Akkoordsymbolen: F♯m7, F♯min7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (F♯) – kleine terts (A) – reine kwint (C♯) – kleine septiem (E)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: F♯ – A – C♯ – E
1e omkering: A – C♯ – E – F♯ (symbool: F♯m7/A)
2e omkering: C♯ – E – F♯ – A (symbool: F♯m7/C♯)
3e omkering: E – F♯ – A – C♯ (symbool: F♯m7/E)

Het F♯ klein septiemakkoord bestaat uit de tonen F♯, A, C♯ en E en wordt genoteerd als F♯m7 of F♯min7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, zachte en licht melancholische klank die veel voorkomt in pop, jazz en soul.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon F♯ ga je eerst met een kleine terts naar A, vervolgens met een grote terts naar C♯ en daarna weer met een kleine terts naar E. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het F♯ klein akkoord (F♯–A–C♯) en voegt daar de kleine septiem E aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je F♯–A–C♯–E. In de eerste omkering wordt dit A–C♯–E–F♯ (F♯m7/A), in de tweede omkering C♯–E–F♯–A (F♯m7/C♯) en in de derde omkering E–F♯–A–C♯ (F♯m7/E).
Db mineur septiemakkoord
Tonen: D♭ – E – A♭ – C♭
Akkoordsymbolen: D♭m7, D♭min7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (D♭) – kleine terts (E) – reine kwint (A♭) – kleine septiem (C♭)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: D♭ – E – A♭ – C♭
1e omkering: E – A♭ – C♭ – D♭ (symbool: D♭m7/E)
2e omkering: A♭ – C♭ – D♭ – E (symbool: D♭m7/A♭)
3e omkering: C♭ – D♭ – E – A♭ (symbool: D♭m7/C♭)

Het D♭ klein septiemakkoord bestaat uit de tonen D♭, E, A♭ en C♭ en wordt genoteerd als D♭m7 of D♭min7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. De notatie met E (in plaats van F♭) en C♭ is hierbij bewust gekozen om de opbouw van het akkoord duidelijk weer te geven.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon D♭ ga je eerst met een kleine terts naar E, vervolgens met een grote terts naar A♭ en daarna weer met een kleine terts naar C♭. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het D♭ klein akkoord (D♭–E–A♭) en voegt daar de kleine septiem C♭ aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je D♭–E–A♭–C♭. In de eerste omkering wordt dit E–A♭–C♭–D♭ (D♭m7/E), in de tweede omkering A♭–C♭–D♭–E (D♭m7/A♭) en in de derde omkering C♭–D♭–E–A♭ (D♭m7/C♭).
Ab mineur septiemakkoord
Tonen: A♭ – C♭ – E♭ – G♭
Akkoordsymbolen: A♭m7, A♭min7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (A♭) – kleine terts (C♭) – reine kwint (E♭) – kleine septiem (G♭)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: A♭ – C♭ – E♭ – G♭
1e omkering: C♭ – E♭ – G♭ – A♭ (symbool: A♭m7/C♭)
2e omkering: E♭ – G♭ – A♭ – C♭ (symbool: A♭m7/E♭)
3e omkering: G♭ – A♭ – C♭ – E♭ (symbool: A♭m7/G♭)

Het A♭ klein septiemakkoord bestaat uit de tonen A♭, C♭, E♭ en G♭ en wordt genoteerd als A♭m7 of A♭min7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, donkere en licht melancholische klank die veel wordt gebruikt in jazz, soul en moderne popmuziek.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon A♭ ga je eerst met een kleine terts naar C♭, vervolgens met een grote terts naar E♭ en daarna weer met een kleine terts naar G♭. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het A♭ klein akkoord (A♭–C♭–E♭) en voegt daar de kleine septiem G♭ aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je A♭–C♭–E♭–G♭. In de eerste omkering wordt dit C♭–E♭–G♭–A♭ (A♭m7/C♭), in de tweede omkering E♭–G♭–A♭–C♭ (A♭m7/E♭) en in de derde omkering G♭–A♭–C♭–E♭ (A♭m7/G♭).
Eb mineur septiemakkoord
Tonen: E♭ – G♭ – B♭ – D♭
Akkoordsymbolen: E♭m7, E♭min7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (E♭) – kleine terts (G♭) – reine kwint (B♭) – kleine septiem (D♭)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: E♭ – G♭ – B♭ – D♭
1e omkering: G♭ – B♭ – D♭ – E♭ (symbool: E♭m7/G♭)
2e omkering: B♭ – D♭ – E♭ – G♭ (symbool: E♭m7/B♭)
3e omkering: D♭ – E♭ – G♭ – B♭ (symbool: E♭m7/D♭)

Het E♭ klein septiemakkoord bestaat uit de tonen E♭, G♭, B♭ en D♭ en wordt genoteerd als E♭m7 of E♭min7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, donkere en licht melancholische klank die veel voorkomt in jazz, soul en popmuziek.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon E♭ ga je eerst met een kleine terts naar G♭, vervolgens met een grote terts naar B♭ en daarna weer met een kleine terts naar D♭. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het E♭ klein akkoord (E♭–G♭–B♭) en voegt daar de kleine septiem D♭ aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je E♭–G♭–B♭–D♭. In de eerste omkering wordt dit G♭–B♭–D♭–E♭ (E♭m7/G♭), in de tweede omkering B♭–D♭–E♭–G♭ (E♭m7/B♭) en in de derde omkering D♭–E♭–G♭–B♭ (E♭m7/D♭).
Bb mineur septiemakkoord
Tonen: B♭ – D♭ – F – A♭
Akkoordsymbolen: B♭m7, B♭min7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (B♭) – kleine terts (D♭) – reine kwint (F) – kleine septiem (A♭)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: B♭ – D♭ – F – A♭
1e omkering: D♭ – F – A♭ – B♭ (symbool: B♭m7/D♭)
2e omkering: F – A♭ – B♭ – D♭ (symbool: B♭m7/F)
3e omkering: A♭ – B♭ – D♭ – F (symbool: B♭m7/A♭)

Het B♭ klein septiemakkoord bestaat uit de tonen B♭, D♭, F en A♭ en wordt genoteerd als B♭m7 of B♭min7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, donkere en licht melancholische klank die veel voorkomt in jazz, soul en popmuziek.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon B♭ ga je eerst met een kleine terts naar D♭, vervolgens met een grote terts naar F en daarna weer met een kleine terts naar A♭. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het B♭ klein akkoord (B♭–D♭–F) en voegt daar de kleine septiem A♭ aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je B♭–D♭–F–A♭. In de eerste omkering wordt dit D♭–F–A♭–B♭ (B♭m7/D♭), in de tweede omkering F–A♭–B♭–D♭ (B♭m7/F) en in de derde omkering A♭–B♭–D♭–F (B♭m7/A♭).
F mineur septiemakkoord
Tonen: F – A♭ – C – E♭
Akkoordsymbolen: Fm7, Fmin7
Formule: 1 – ♭3 – 5 – ♭7
Opbouw (intervallen): grondtoon (F) – kleine terts (A♭) – reine kwint (C) – kleine septiem (E♭)
Tertsstapeling: kleine terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: mineur drieklank + kleine terts
Grondligging: F – A♭ – C – E♭
1e omkering: A♭ – C – E♭ – F (symbool: Fm7/A♭)
2e omkering: C – E♭ – F – A♭ (symbool: Fm7/C)
3e omkering: E♭ – F – A♭ – C (symbool: Fm7/E♭)

Het F klein septiemakkoord bestaat uit de tonen F, A♭, C en E♭ en wordt genoteerd als Fm7 of Fmin7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–♭3–5–♭7, waarbij je de eerste, verlaagde derde, vijfde en verlaagde zevende toon gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, donkere en licht melancholische klank die veel voorkomt in jazz, soul en popmuziek.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon F ga je eerst met een kleine terts naar A♭, vervolgens met een grote terts naar C en daarna weer met een kleine terts naar E♭. Deze opeenvolging van kleine, grote en kleine terts zorgt voor de kenmerkende vloeiende en ontspannen klank van het klein septiemakkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een klein drieklank. Je begint met het F klein akkoord (F–A♭–C) en voegt daar de kleine septiem E♭ aan toe. Hierdoor ontstaat een voller akkoord dat rijk klinkt, maar toch zijn rustige en ingetogen karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je F–A♭–C–E♭. In de eerste omkering wordt dit A♭–C–E♭–F (Fm7/A♭), in de tweede omkering C–E♭–F–A♭ (Fm7/C) en in de derde omkering E♭–F–A♭–C (Fm7/E♭).
Dank je wel voor het lezen van deze blog. We hebben gekeken naar alle klein septiemakkoorden en hoe je deze in alle 12 toonsoorten kunt toepassen op de piano. Door inzicht te krijgen in de opbouw, tonen en liggingen leg je een stevige basis voor techniek, harmonisch begrip en muzikaal spel.
We zijn benieuwd hoe jij deze klein septiemakkoorden oefent. Gebruik je ze als dagelijkse warming-up of pas je ze toe in de muziek die je speelt? Heb je vragen of wil je ervaringen delen? Laat gerust een reactie achter hieronder.
Blijf muzikaal en tot in de volgende blog

