In deze blog vind je een compleet overzicht van alle majeur septiemakkoorden in de 12 toonsoorten. Bekijk per akkoord de pianotoetsen en noten, luister naar geluidsfragmenten en oefen direct mee. Zo herken je elk akkoord sneller, zie je in één oogopslag welke tonen erbij horen en houd je tijdens het spelen makkelijk overzicht.
Akkoorden vormen de basis van veel muziek. Door te begrijpen hoe ze zijn opgebouwd, kun je ze gemakkelijker vinden op de piano en herkennen in de stukken die je speelt. In deze blog kijken we naar majeur septiemakkoorden. Deze akkoorden hebben vaak een warme, open klank, waarin je ook wat spanning kunt horen.
Een majeur septiemakkoord bestaat uit vier tonen. Je kunt beginnen met een majeur akkoord en daar een grote septiem aan toevoegen. Bij C majeur speel je C – E – G. Voeg je daar B aan toe, dan ontstaat Cmaj7: C – E – G – B. Speel beide akkoorden eens na elkaar en luister wat die extra toon met de klank doet.
Je kunt hetzelfde akkoord ook opbouwen door tertsen te stapelen. Vanaf de grondtoon ga je eerst vier halve toonafstanden omhoog, daarna drie en vervolgens weer vier. Je stapelt dus een grote terts, een kleine terts en nog een grote terts. Deze afstanden blijven bij elk majeur septiemakkoord gelijk.
Leer meer hierover:
Ken je de majeur toonladder van de grondtoon al? Dan kun je ook de formule 1–3–5–7 gebruiken. Je neemt de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit die toonladder. Vanuit C majeur kom je zo opnieuw uit op C – E – G – B. De verschillende manieren van opbouwen leiden dus naar dezelfde tonen. Kies tijdens het oefenen de aanpak die voor jou het duidelijkst werkt.
In deze blog bekijken we alle twaalf majeur septiemakkoorden. Per akkoord zie je welke tonen erbij horen en welke toetsen je op de piano speelt. Eerst vind je een totaaloverzicht. Daarna nemen we de akkoorden één voor één door.
Alle majeur septiemakkoorden overzicht
Op de afbeelding hieronder zie je de twaalf majeur septiemakkoorden bij elkaar. De gekleurde toetsen laten zien welke vier tonen je voor ieder akkoord nodig hebt. Sommige akkoorden gebruiken veel witte toetsen, andere juist meer zwarte. Toch blijft de opbouw hetzelfde: een grondtoon, een grote terts, een reine kwint en een grote septiem.

Sommige majeur septiemakkoorden hebben verschillende namen, terwijl ze op de piano hetzelfde klinken. F♯maj7 en G♭maj7 gebruiken bijvoorbeeld dezelfde toetsen. De tonen worden alleen anders opgeschreven: F♯ – A♯ – C♯ – E♯ en G♭ – B♭ – D♭ – F. Dit noemen we enharmonisch gelijke akkoorden. Welke naam je tegenkomt, hangt af van de muzikale context.
Je herkent een majeur septiemakkoord aan een symbool zoals Cmaj7 of CΔ7. Verwar dit niet met C7. Bij Cmaj7 speel je een B, terwijl C7 een B♭ bevat. Die halve toon verschil geeft het akkoord een andere klank en kan ook zijn rol in de muziek veranderen.
Gebruik het overzicht om de akkoorden rustig te verkennen. Speel de tonen eerst afzonderlijk en daarna samen. Vergelijk het majeur septiemakkoord ook met het majeur akkoord op dezelfde grondtoon. Zo hoor je steeds beter wat de grote septiem toevoegt. Hieronder beginnen we met Cmaj7. Dit akkoord bestaat uit C, E, G en B en gebruikt alleen witte toetsen. Dat maakt het een handig vertrekpunt om de opbouw te leren kennen.
C majeur septiemakkoord
Tonen: C – E – G – B
Akkoordsymbolen: Cmaj7, CM7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (C) – grote terts (E) – reine kwint (G) – grote septiem (B)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: C – E – G – B
1e omkering: E – G – B – C (symbool: Cmaj7/E)
2e omkering: G – B – C – E (symbool: Cmaj7/G)
3e omkering: B – C – E – G (symbool: Cmaj7/B)

Het C majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen C, E, G en B en wordt genoteerd als Cmaj7 of CM7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–5–7, wat betekent dat je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de C majeur toonladder gebruikt. Hierdoor ontstaat een volle en rijke klank die veel wordt gebruikt in verschillende muziekstijlen.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon C bouw je eerst een grote terts naar E, daarna een kleine terts naar G en vervolgens weer een grote terts naar B. Deze combinatie van grote, kleine en grote terts geeft het akkoord zijn kenmerkende warme en stabiele karakter. Door deze structuur te herkennen, kun je het akkoord eenvoudig op elke toonhoogte op de piano toepassen.
Een andere manier om naar het akkoord te kijken is als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het C majeur akkoord, bestaande uit C, E en G, en voegt daar de grote septiem B aan toe. Dit zorgt voor extra kleur en diepte, terwijl het akkoord toch helder blijft klinken.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je C–E–G–B. In de eerste omkering wordt dit E–G–B–C (Cmaj7/E), in de tweede omkering G–B–C–E (Cmaj7/G) en in de derde omkering B–C–E–G (Cmaj7/B).
G majeur septiemakkoord
Tonen: G – B – D – F♯
Akkoordsymbolen: Gmaj7, GM7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (G) – grote terts (B) – reine kwint (D) – grote septiem (F♯)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: G – B – D – F♯
1e omkering: B – D – F♯ – G (symbool: Gmaj7/B)
2e omkering: D – F♯ – G – B (symbool: Gmaj7/D)
3e omkering: F♯ – G – B – D (symbool: Gmaj7/F♯)

Het G majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen G, B, D en F♯ en wordt genoteerd als Gmaj7 of GM7. Dit akkoord volgt de formule 1–3–5–7, wat betekent dat je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de G majeur toonladder gebruikt. Dit zorgt voor een volle en heldere klank die in veel muziekstijlen voorkomt.
Je kunt dit akkoord zien als een stapeling van tertsen. Vanuit de grondtoon G bouw je eerst een grote terts naar B, vervolgens een kleine terts naar D en daarna weer een grote terts naar F♯. Deze volgorde van grote, kleine en grote terts geeft het akkoord zijn karakteristieke warme en stabiele sound. Als je dit patroon begrijpt, kun je het gemakkelijk verplaatsen naar andere tonen op de piano.
Daarnaast kun je het akkoord ook benaderen als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het G majeur akkoord (G–B–D) en voegt daar de grote septiem F♯ aan toe. Hierdoor krijgt het akkoord meer kleur en diepte, terwijl het toch helder en evenwichtig blijft klinken.
Het akkoord is in verschillende liggingen te spelen. In de grondligging speel je G–B–D–F♯. In de eerste omkering wordt dit B–D–F♯–G (Gmaj7/B), in de tweede omkering D–F♯–G–B (Gmaj7/D) en in de derde omkering F♯–G–B–D (Gmaj7/F♯). Door deze omkeringen regelmatig te oefenen, verbeter je je flexibiliteit en vloeiendheid op de piano.
D majeur septiemakkoord
Tonen: D – F♯ – A – C♯
Akkoordsymbolen: Dmaj7, DM7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (D) – grote terts (F♯) – reine kwint (A) – grote septiem (C♯)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: D – F♯ – A – C♯
1e omkering: F♯ – A – C♯ – D (symbool: Dmaj7/F♯)
2e omkering: A – C♯ – D – F♯ (symbool: Dmaj7/A)
3e omkering: C♯ – D – F♯ – A (symbool: Dmaj7/C♯)

Het D majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen D, F♯, A en C♯ en wordt genoteerd als Dmaj7 of DM7. Dit akkoord is gebaseerd op de formule 1–3–5–7, waarbij je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de D majeur toonladder gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere en rijke klank die veel wordt toegepast in uiteenlopende muziekstijlen.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon D ga je eerst naar F♯ met een grote terts, daarna naar A met een kleine terts en vervolgens naar C♯ met opnieuw een grote terts. Deze opeenvolging van grote, kleine en grote terts zorgt voor de typische warme en stabiele klank van het majeur septiemakkoord. Door deze structuur te herkennen, kun je het akkoord eenvoudig op andere tonen toepassen.
Daarnaast kun je het ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het D majeur akkoord (D–F♯–A) en voegt daar de grote septiem C♯ aan toe. Dit voegt extra kleur en spanning toe, terwijl het akkoord toch rustig en in balans blijft klinken.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je D–F♯–A–C♯. In de eerste omkering wordt dit F♯–A–C♯–D (Dmaj7/F♯), in de tweede omkering A–C♯–D–F♯ (Dmaj7/A) en in de derde omkering C♯–D–F♯–A (Dmaj7/C♯).
A majeur septiemakkoord
Tonen: A – C♯ – E – G♯
Akkoordsymbolen: Amaj7, AM7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (A) – grote terts (C♯) – reine kwint (E) – grote septiem (G♯)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: A – C♯ – E – G♯
1e omkering: C♯ – E – G♯ – A (symbool: Amaj7/C♯)
2e omkering: E – G♯ – A – C♯ (symbool: Amaj7/E)
3e omkering: G♯ – A – C♯ – E (symbool: Amaj7/G♯)

Het A majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen A, C♯, E en G♯ en wordt genoteerd als Amaj7 of AM7. Dit akkoord volgt de formule 1–3–5–7, waarbij je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de A majeur toonladder gebruikt. Dit zorgt voor een heldere, rijke en licht zwevende klank die veel voorkomt in pop, jazz en filmmuziek.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanuit de grondtoon A ga je eerst met een grote terts naar C♯, vervolgens met een kleine terts naar E en daarna weer met een grote terts naar G♯. Deze opeenvolging van grote, kleine en grote terts geeft het akkoord zijn kenmerkende warme en stabiele karakter. Door dit patroon te herkennen, kun je het akkoord eenvoudig in andere toonsoorten toepassen.
Daarnaast kun je het ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het A majeur akkoord (A–C♯–E) en voegt daar de grote septiem G♯ aan toe. Dit geeft het akkoord extra kleur en diepte, terwijl het toch een rustige en evenwichtige klank behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je A–C♯–E–G♯. In de eerste omkering wordt dit C♯–E–G♯–A (Amaj7/C♯), in de tweede omkering E–G♯–A–C♯ (Amaj7/E) en in de derde omkering G♯–A–C♯–E (Amaj7/G♯).
E majeur septiemakkoord
Tonen: E – G♯ – B – D♯
Akkoordsymbolen: Emaj7, EM7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (E) – grote terts (G♯) – reine kwint (B) – grote septiem (D♯)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: E – G♯ – B – D♯
1e omkering: G♯ – B – D♯ – E (symbool: Emaj7/G♯)
2e omkering: B – D♯ – E – G♯ (symbool: Emaj7/B)
3e omkering: D♯ – E – G♯ – B (symbool: Emaj7/D♯)

Het E majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen E, G♯, B en D♯ en wordt genoteerd als Emaj7 of EM7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–5–7, waarbij je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de E majeur toonladder gebruikt. Het resultaat is een heldere en rijke klank die vaak wordt gebruikt in moderne muziekstijlen.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon E ga je eerst met een grote terts naar G♯, daarna met een kleine terts naar B en vervolgens weer met een grote terts naar D♯. Deze opeenvolging van grote, kleine en grote terts zorgt voor de warme en stabiele klank die zo typerend is voor een majeur septiemakkoord. Door deze structuur te herkennen, kun je het akkoord eenvoudig op andere tonen toepassen.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het E majeur akkoord (E–G♯–B) en voegt daar de grote septiem D♯ aan toe. Dit geeft het akkoord extra diepte en kleur, terwijl het toch een rustige en evenwichtige klank behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je E–G♯–B–D♯. In de eerste omkering wordt dit G♯–B–D♯–E (Emaj7/G♯), in de tweede omkering B–D♯–E–G♯ (Emaj7/B) en in de derde omkering D♯–E–G♯–B (Emaj7/D♯).
B majeur septiemakkoord
Tonen: B – D♯ – F♯ – A♯
Akkoordsymbolen: Bmaj7, BM7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (B) – grote terts (D♯) – reine kwint (F♯) – grote septiem (A♯)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: B – D♯ – F♯ – A♯
1e omkering: D♯ – F♯ – A♯ – B (symbool: Bmaj7/D♯)
2e omkering: F♯ – A♯ – B – D♯ (symbool: Bmaj7/F♯)
3e omkering: A♯ – B – D♯ – F♯ (symbool: Bmaj7/A♯)

Het B majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen B, D♯, F♯ en A♯ en wordt genoteerd als Bmaj7 of BM7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–5–7, wat betekent dat je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de B majeur toonladder gebruikt. Het resultaat is een heldere, volle klank met een warme en licht zwevende kwaliteit.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon B ga je eerst met een grote terts naar D♯, vervolgens met een kleine terts naar F♯ en daarna weer met een grote terts naar A♯. Deze opeenvolging van grote, kleine en grote terts geeft het akkoord zijn kenmerkende stabiele en rijke klank. Door dit patroon te herkennen, kun je het eenvoudig toepassen in andere toonsoorten.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het B majeur akkoord (B–D♯–F♯) en voegt daar de grote septiem A♯ aan toe. Dit zorgt voor extra diepte en kleur, terwijl het akkoord toch rustig en in balans blijft klinken.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je B–D♯–F♯–A♯. In de eerste omkering wordt dit D♯–F♯–A♯–B (Bmaj7/D♯), in de tweede omkering F♯–A♯–B–D♯ (Bmaj7/F♯) en in de derde omkering A♯–B–D♯–F♯ (Bmaj7/A♯). Door deze omkeringen regelmatig te oefenen, ontwikkel je meer flexibiliteit en vloeiendheid in je pianospel.
F# majeur septiemakkoord
Tonen: F♯ – A♯ – C♯ – E♯
Akkoordsymbolen: F♯maj7, F♯M7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (F♯) – grote terts (A♯) – reine kwint (C♯) – grote septiem (E♯)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: F♯ – A♯ – C♯ – E♯
1e omkering: A♯ – C♯ – E♯ – F♯ (symbool: F♯maj7/A♯)
2e omkering: C♯ – E♯ – F♯ – A♯ (symbool: F♯maj7/C♯)
3e omkering: E♯ – F♯ – A♯ – C♯ (symbool: F♯maj7/E♯)

Het F♯ majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen F♯, A♯, C♯ en E♯ en wordt genoteerd als F♯maj7 of F♯M7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–5–7, waarbij je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de F♯ majeur toonladder gebruikt. De notatie met E♯ in plaats van F is hierbij belangrijk, omdat alle tonen binnen de toonsoort correct benoemd blijven.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanuit de grondtoon F♯ ga je eerst met een grote terts naar A♯, daarna met een kleine terts naar C♯ en vervolgens weer met een grote terts naar E♯. Deze opeenvolging van grote, kleine en grote terts zorgt voor de kenmerkende warme en stabiele klank van het majeur septiemakkoord. Door dit patroon te herkennen, kun je het akkoord makkelijk verplaatsen naar andere toonsoorten.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het F♯ majeur akkoord (F♯–A♯–C♯) en voegt daar de grote septiem E♯ aan toe. Dit geeft het akkoord extra kleur en diepte, terwijl het zijn heldere en evenwichtige karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je F♯–A♯–C♯–E♯. In de eerste omkering wordt dit A♯–C♯–E♯–F♯ (F♯maj7/A♯), in de tweede omkering C♯–E♯–F♯–A♯ (F♯maj7/C♯) en in de derde omkering E♯–F♯–A♯–C♯ (F♯maj7/E♯). Door deze omkeringen regelmatig te oefenen, ontwikkel je meer flexibiliteit en controle in je pianospel.
Db majeur septiemakkoord
Tonen: D♭ – F – A♭ – C
Akkoordsymbolen: D♭maj7, D♭M7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (D♭) – grote terts (F) – reine kwint (A♭) – grote septiem (C)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: D♭ – F – A♭ – C
1e omkering: F – A♭ – C – D♭ (symbool: D♭maj7/F)
2e omkering: A♭ – C – D♭ – F (symbool: D♭maj7/A♭)
3e omkering: C – D♭ – F – A♭ (symbool: D♭maj7/C)

Het D♭ majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen D♭, F, A♭ en C en wordt genoteerd als D♭maj7 of D♭M7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–5–7, waarbij je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de D♭ majeur toonladder gebruikt. Het resultaat is een warme, volle klank met een zachte en verfijnde kleur.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanuit de grondtoon D♭ ga je eerst met een grote terts naar F, vervolgens met een kleine terts naar A♭ en daarna weer met een grote terts naar C. Deze volgorde van grote, kleine en grote terts zorgt voor de herkenbare stabiele en rijke klank van het majeur septiemakkoord. Door deze structuur te herkennen, kun je het akkoord eenvoudig in andere toonsoorten toepassen.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het D♭ majeur akkoord (D♭–F–A♭) en voegt daar de grote septiem C aan toe. Dit geeft het akkoord extra diepte en een subtiele spanning, terwijl het toch rustig en evenwichtig blijft klinken.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je D♭–F–A♭–C. In de eerste omkering wordt dit F–A♭–C–D♭ (D♭maj7/F), in de tweede omkering A♭–C–D♭–F (D♭maj7/A♭) en in de derde omkering C–D♭–F–A♭ (D♭maj7/C).
Ab majeur septiemakkoord
Tonen: A♭ – C – E♭ – G
Akkoordsymbolen: A♭maj7, A♭M7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (A♭) – grote terts (C) – reine kwint (E♭) – grote septiem (G)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: A♭ – C – E♭ – G
1e omkering: C – E♭ – G – A♭ (symbool: A♭maj7/C)
2e omkering: E♭ – G – A♭ – C (symbool: A♭maj7/E♭)
3e omkering: G – A♭ – C – E♭ (symbool: A♭maj7/G)

Het A♭ majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen A♭, C, E♭ en G en wordt genoteerd als A♭maj7 of A♭M7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–5–7, waarbij je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de A♭ majeur toonladder gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, ronde en licht dromerige klank die veel voorkomt in verschillende muziekstijlen.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon A♭ ga je eerst met een grote terts naar C, daarna met een kleine terts naar E♭ en vervolgens weer met een grote terts naar G. Deze opeenvolging van grote, kleine en grote terts zorgt voor de kenmerkende stabiele en rijke klank van het majeur septiemakkoord. Door deze structuur te herkennen, kun je het akkoord eenvoudig toepassen in andere toonsoorten.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het A♭ majeur akkoord (A♭–C–E♭) en voegt daar de grote septiem G aan toe. Dit zorgt voor extra kleur en diepte, terwijl het akkoord zijn rustige en evenwichtige karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je A♭–C–E♭–G. In de eerste omkering wordt dit C–E♭–G–A♭ (A♭maj7/C), in de tweede omkering E♭–G–A♭–C (A♭maj7/E♭) en in de derde omkering G–A♭–C–E♭ (A♭maj7/G). Door deze omkeringen regelmatig te oefenen, ontwikkel je meer flexibiliteit en vloeiendheid in je pianospel.
Eb majeur septiemakkoord
Tonen: E♭ – G – B♭ – D
Akkoordsymbolen: E♭maj7, E♭M7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (E♭) – grote terts (G) – reine kwint (B♭) – grote septiem (D)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: E♭ – G – B♭ – D
1e omkering: G – B♭ – D – E♭ (symbool: E♭maj7/G)
2e omkering: B♭ – D – E♭ – G (symbool: E♭maj7/B♭)
3e omkering: D – E♭ – G – B♭ (symbool: E♭maj7/D)

Het E♭ majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen E♭, G, B♭ en D en wordt genoteerd als E♭maj7 of E♭M7. Dit akkoord volgt de formule 1–3–5–7, wat betekent dat je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de E♭ majeur toonladder gebruikt. Het resultaat is een warme, volle klank met een zachte en elegante kleur.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanuit de grondtoon E♭ ga je eerst met een grote terts naar G, vervolgens met een kleine terts naar B♭ en daarna weer met een grote terts naar D. Deze combinatie van grote, kleine en grote terts geeft het akkoord zijn kenmerkende stabiele en rijke klank. Door dit patroon te herkennen, kun je het eenvoudig toepassen in andere toonsoorten.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het E♭ majeur akkoord (E♭–G–B♭) en voegt daar de grote septiem D aan toe. Dit zorgt voor extra diepte en een subtiele spanning, terwijl het akkoord toch rustig en in balans blijft klinken.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je E♭–G–B♭–D. In de eerste omkering wordt dit G–B♭–D–E♭ (E♭maj7/G), in de tweede omkering B♭–D–E♭–G (E♭maj7/B♭) en in de derde omkering D–E♭–G–B♭ (E♭maj7/D).
Bb majeur septiemakkoord
Tonen: B♭ – D – F – A
Akkoordsymbolen: B♭maj7, B♭M7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (B♭) – grote terts (D) – reine kwint (F) – grote septiem (A)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: B♭ – D – F – A
1e omkering: D – F – A – B♭ (symbool: B♭maj7/D)
2e omkering: F – A – B♭ – D (symbool: B♭maj7/F)
3e omkering: A – B♭ – D – F (symbool: B♭maj7/A)

Het B♭ majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen B♭, D, F en A en wordt genoteerd als B♭maj7 of B♭M7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–5–7, waarbij je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de B♭ majeur toonladder gebruikt. Dit zorgt voor een warme, volle klank met een zachte en licht zwevende kleur.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon B♭ ga je eerst met een grote terts naar D, vervolgens met een kleine terts naar F en daarna weer met een grote terts naar A. Deze opeenvolging van grote, kleine en grote terts geeft het akkoord zijn kenmerkende stabiele en rijke klank. Door deze structuur te herkennen, kun je het akkoord eenvoudig toepassen in andere toonsoorten.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het B♭ majeur akkoord (B♭–D–F) en voegt daar de grote septiem A aan toe. Dit geeft het akkoord extra diepte en kleur, terwijl het toch een rustige en evenwichtige klank behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je B♭–D–F–A. In de eerste omkering wordt dit D–F–A–B♭ (B♭maj7/D), in de tweede omkering F–A–B♭–D (B♭maj7/F) en in de derde omkering A–B♭–D–F (B♭maj7/A). Door deze omkeringen regelmatig te oefenen, ontwikkel je meer flexibiliteit en vloeiendheid in je pianospel.
F majeur septiemakkoord
Tonen: F – A – C – E
Akkoordsymbolen: Fmaj7, FM7
Formule: 1 – 3 – 5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (F) – grote terts (A) – reine kwint (C) – grote septiem (E)
Tertsstapeling: grote terts + kleine terts + grote terts
Akkoord met toegevoegde terts: majeur drieklank + grote terts
Grondligging: F – A – C – E
1e omkering: A – C – E – F (symbool: Fmaj7/A)
2e omkering: C – E – F – A (symbool: Fmaj7/C)
3e omkering: E – F – A – C (symbool: Fmaj7/E)

Het F majeur septiemakkoord bestaat uit de tonen F, A, C en E en wordt genoteerd als Fmaj7 of FM7. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–5–7, wat betekent dat je de eerste, derde, vijfde en zevende toon uit de F majeur toonladder gebruikt. Dit geeft het akkoord een warme, volle klank met een zachte en heldere uitstraling.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon F ga je eerst met een grote terts naar A, vervolgens met een kleine terts naar C en daarna weer met een grote terts naar E. Deze opeenvolging van grote, kleine en grote terts zorgt voor de kenmerkende stabiele en rijke klank van het majeur septiemakkoord. Door deze structuur te herkennen, kun je het akkoord gemakkelijk in andere toonsoorten toepassen.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een majeur drieklank. Je begint met het F majeur akkoord (F–A–C) en voegt daar de grote septiem E aan toe. Dit zorgt voor extra kleur en diepte, terwijl het akkoord zijn rustige en evenwichtige karakter behoudt.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je F–A–C–E. In de eerste omkering wordt dit A–C–E–F (Fmaj7/A), in de tweede omkering C–E–F–A (Fmaj7/C) en in de derde omkering E–F–A–C (Fmaj7/E). Door deze omkeringen regelmatig te oefenen, ontwikkel je meer flexibiliteit en vloeiendheid in je pianospel.
Dank je wel voor het lezen van deze blog. We hebben gekeken naar alle majeur septiemakkoorden en hoe je deze in alle 12 toonsoorten kunt toepassen op de piano. Door inzicht te krijgen in de opbouw, tonen en liggingen leg je een stevige basis voor techniek, harmonisch begrip en muzikaal spel.
We zijn benieuwd hoe jij deze majeur septiemakkoorden oefent. Gebruik je ze als dagelijkse warming-up of pas je ze toe in de muziek die je speelt? Heb je vragen of wil je ervaringen delen? Laat gerust een reactie achter hieronder.
Blijf muzikaal en tot in de volgende blog

