In deze blog vind je een compleet overzicht van alle overmatige septiemakkoorden in de 12 toonsoorten. Bekijk per akkoord de pianotoetsen en noten, luister naar geluidsfragmenten en oefen direct mee. Zo herken je elk akkoord sneller, zie je in één oogopslag welke tonen erbij horen en houd je tijdens het spelen makkelijk overzicht.
Je kunt een overmatig septiemakkoord op verschillende manieren begrijpen, die elkaar aanvullen en je helpen om sneller inzicht te krijgen op de piano.
Een overmatig septiemakkoord kun je zien als het stapelen van intervallen. Je begint bij de grondtoon en telt daar een grote terts bovenop, wat neerkomt op vier halve tonen. Vervolgens stapel je daar nóg een grote terts bovenop van opnieuw vier halve tonen, en daarna nog één grote terts. Deze opeenstapeling van grote tertsen zorgt voor de karakteristieke, zwevende en heldere spanning van een overmatig septiemakkoord. Door dit principe te begrijpen, kun je elk akkoord logisch opbouwen, ongeacht waar je begint op de piano.
Leer meer hierover:
Daarnaast kun je hetzelfde akkoord ook benaderen met de 1–3–♯5–7 formule. Hierbij neem je de grondtoon, de grote terts, de verhoogde kwint en de grote septiem. Dit is een praktische manier van denken, omdat je direct ziet welke tonen bij elkaar horen binnen een toonsoort. Het helpt je niet alleen bij het spelen van losse akkoorden, maar ook bij het begrijpen van muziek in een bredere context.
In dit overzicht vind je een praktisch en helder naslagwerk van alle overmatige septiemakkoorden. Per akkoord zie je precies welke tonen erbij horen en hoe je ze speelt op de piano. Door regelmatig met deze akkoorden te werken, ontwikkel je niet alleen je techniek, maar ook je muzikaal inzicht.

Je herkent akkoordenschema’s sneller, begrijpt beter hoe muziek spanning opbouwt en oplost, en voelt je zekerder tijdens het spelen. Gebruik dit overzicht als een vast hulpmiddel in je oefenroutine. Door dagelijks bewust te oefenen, bouw je stap voor stap aan een sterke en betrouwbare basis op de piano.
In de muziek werken we met overmatige septiemakkoorden die allemaal dezelfde opbouw hebben. Elk akkoord heeft een andere grondtoon, maar de structuur blijft altijd gelijk. Daardoor kun je dezelfde denkwijze toepassen in elke toonsoort. Dit maakt het leren van akkoorden overzichtelijk, logisch en veel eenvoudiger.
C overmatig septiemakkoord
Tonen: C – E – G# – B
Akkoordsymbolen: C+maj7, Cmaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (C) – grote terts (E) – overmatige kwint (G#) – grote septiem (B)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: C – E – G# – B
1e omkering: E – G# – B – C (symbool: C+maj7/E)
2e omkering: G# – B – C – E (symbool: C+maj7/G#)
3e omkering: B – C – E – G# (symbool: C+maj7/B)

Het C overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen C, E, G♯ en B en wordt genoteerd als C+maj7 of Cmaj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere maar ook spanningsvolle en zwevende klank.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon C ga je eerst met een grote terts naar E, vervolgens nog een grote terts naar G♯ en daarna met een kleine terts naar B. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het C overmatig akkoord (C–E–G♯) en voegt daar de grote septiem B aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je C–E–G♯–B. In de eerste omkering wordt dit E–G♯–B–C (C+maj7/E), in de tweede omkering G♯–B–C–E (C+maj7/G♯) en in de derde omkering B–C–E–G♯ (C+maj7/B).
G overmatig septiemakkoord
Tonen: G – B – D# – F#
Akkoordsymbolen: G+maj7, Gmaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (G) – grote terts (B) – overmatige kwint (D#) – grote septiem (F#)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: G – B – D# – F#
1e omkering: B – D# – F# – G (symbool: G+maj7/B)
2e omkering: D# – F# – G – B (symbool: G+maj7/D#)
3e omkering: F# – G – B – D# (symbool: G+maj7/F#)

Het G overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen G, B, D♯ en F♯ en wordt genoteerd als G+maj7 of Gmaj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere maar tegelijk spanningsvolle en zwevende klank.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon G ga je eerst met een grote terts naar B, vervolgens nog een grote terts naar D♯ en daarna met een kleine terts naar F♯. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het G overmatig akkoord (G–B–D♯) en voegt daar de grote septiem F♯ aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je G–B–D♯–F♯. In de eerste omkering wordt dit B–D♯–F♯–G (G+maj7/B), in de tweede omkering D♯–F♯–G–B (G+maj7/D♯) en in de derde omkering F♯–G–B–D♯ (G+maj7/F♯).
D overmatig septiemakkoord
Tonen: D – F# – A# – C#
Akkoordsymbolen: D+maj7, Dmaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (D) – grote terts (F#) – overmatige kwint (A#) – grote septiem (C#)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: D – F# – A# – C#
1e omkering: F# – A# – C# – D (symbool: D+maj7/F#)
2e omkering: A# – C# – D – F# (symbool: D+maj7/A#)
3e omkering: C# – D – F# – A# (symbool: D+maj7/C#)

Het D overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen D, F♯, A♯ en C♯ en wordt genoteerd als D+maj7 of Dmaj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere maar tegelijk spanningsvolle en zwevende klank.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon D ga je eerst met een grote terts naar F♯, vervolgens nog een grote terts naar A♯ en daarna met een kleine terts naar C♯. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het D overmatig akkoord (D–F♯–A♯) en voegt daar de grote septiem C♯ aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je D–F♯–A♯–C♯. In de eerste omkering wordt dit F♯–A♯–C♯–D (D+maj7/F♯), in de tweede omkering A♯–C♯–D–F♯ (D+maj7/A♯) en in de derde omkering C♯–D–F♯–A♯ (D+maj7/C♯).
A overmatig septiemakkoord
Tonen: A – C# – E# – G#
Akkoordsymbolen: A+maj7, Amaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (A) – grote terts (C#) – overmatige kwint (E#) – grote septiem (G#)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: A – C# – E# – G#
1e omkering: C# – E# – G# – A (symbool: A+maj7/C#)
2e omkering: E# – G# – A – C# (symbool: A+maj7/E#)
3e omkering: G# – A – C# – E# (symbool: A+maj7/G#)

Het A overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen A, C♯, E♯ en G♯ en wordt genoteerd als A+maj7 of Amaj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere maar tegelijk spanningsvolle en zwevende klank.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon A ga je eerst met een grote terts naar C♯, vervolgens nog een grote terts naar E♯ en daarna met een kleine terts naar G♯. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het A overmatig akkoord (A–C♯–E♯) en voegt daar de grote septiem G♯ aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je A–C♯–E♯–G♯. In de eerste omkering wordt dit C♯–E♯–G♯–A (A+maj7/C♯), in de tweede omkering E♯–G♯–A–C♯ (A+maj7/E♯) en in de derde omkering G♯–A–C♯–E♯ (A+maj7/G♯).
E overmatig septiemakkoord
Tonen: E – G# – B# – D#
Akkoordsymbolen: E+maj7, Emaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (E) – grote terts (G#) – overmatige kwint (B#) – grote septiem (D#)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: E – G# – B# – D#
1e omkering: G# – B# – D# – E (symbool: E+maj7/G#)
2e omkering: B# – D# – E – G# (symbool: E+maj7/B#)
3e omkering: D# – E – G# – B# (symbool: E+maj7/D#)

Het E overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen E, G♯, B♯ en D♯ en wordt genoteerd als E+maj7 of Emaj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. De notatie met B♯ (in plaats van C) is theoretisch correct en laat de structuur van het akkoord duidelijk zien.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon E ga je eerst met een grote terts naar G♯, vervolgens nog een grote terts naar B♯ en daarna met een kleine terts naar D♯. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het E overmatig akkoord (E–G♯–B♯) en voegt daar de grote septiem D♯ aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je E–G♯–B♯–D♯. In de eerste omkering wordt dit G♯–B♯–D♯–E (E+maj7/G♯), in de tweede omkering B♯–D♯–E–G♯ (E+maj7/B♯) en in de derde omkering D♯–E–G♯–B♯ (E+maj7/D♯).
B overmatig septiemakkoord
Tonen: B – D# – F𝄪 – A#
Akkoordsymbolen: B+maj7, Bmaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (B) – grote terts (D#) – overmatige kwint (F𝄪) – grote septiem (A#)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: B – D# – F𝄪 – A#
1e omkering: D# – F𝄪 – A# – B (symbool: B+maj7/D#)
2e omkering: F𝄪 – A# – B – D# (symbool: B+maj7/F𝄪)
3e omkering: A# – B – D# – F𝄪 (symbool: B+maj7/A#)

Het B overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen B, D♯, F𝄪 en A♯ en wordt genoteerd als B+maj7 of Bmaj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon B ga je eerst met een grote terts naar D♯, vervolgens nog een grote terts naar F𝄪 en daarna met een kleine terts naar A♯. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het B overmatig akkoord (B–D♯–F𝄪) en voegt daar de grote septiem A♯ aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je B–D♯–F𝄪–A♯. In de eerste omkering wordt dit D♯–F𝄪–A♯–B (B+maj7/D♯), in de tweede omkering F𝄪–A♯–B–D♯ (B+maj7/F𝄪) en in de derde omkering A♯–B–D♯–F𝄪 (B+maj7/A♯).
F# overmatig septiemakkoord
Tonen: F# – A# – C𝄪 – E#
Akkoordsymbolen: F#+maj7, F#maj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (F#) – grote terts (A#) – overmatige kwint (C𝄪) – grote septiem (E#)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: F# – A# – C𝄪 – E#
1e omkering: A# – C𝄪 – E# – F# (symbool: F#+maj7/A#)
2e omkering: C𝄪 – E# – F# – A# (symbool: F#+maj7/C𝄪)
3e omkering: E# – F# – A# – C𝄪 (symbool: F#+maj7/E#)

Het F♯ overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen F♯, A♯, C𝄪 en E♯ en wordt genoteerd als F♯+maj7 of F♯maj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. De notatie met C𝄪 (in plaats van D) en E♯ (in plaats van F) is theoretisch correct en laat de tertsstapeling duidelijk zien.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon F♯ ga je eerst met een grote terts naar A♯, vervolgens nog een grote terts naar C𝄪 en daarna met een kleine terts naar E♯. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het F♯ overmatig akkoord (F♯–A♯–C𝄪) en voegt daar de grote septiem E♯ aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je F♯–A♯–C𝄪–E♯. In de eerste omkering wordt dit A♯–C𝄪–E♯–F♯ (F♯+maj7/A♯), in de tweede omkering C𝄪–E♯–F♯–A♯ (F♯+maj7/C𝄪) en in de derde omkering E♯–F♯–A♯–C𝄪 (F♯+maj7/E♯).
Db overmatig septiemakkoord
Tonen: Db – F – A – C
Akkoordsymbolen: Db+maj7, Dbmaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (Db) – grote terts (F) – overmatige kwint (A) – grote septiem (C)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: Db – F – A – C
1e omkering: F – A – C – Db (symbool: Db+maj7/F)
2e omkering: A – C – Db – F (symbool: Db+maj7/A)
3e omkering: C – Db – F – A (symbool: Db+maj7/C)

Het D♭ overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen D♭, F, A en C en wordt genoteerd als D♭+maj7 of D♭maj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere maar tegelijk spanningsvolle en zwevende klank.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon D♭ ga je eerst met een grote terts naar F, vervolgens nog een grote terts naar A en daarna met een kleine terts naar C. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het D♭ overmatig akkoord (D♭–F–A) en voegt daar de grote septiem C aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je D♭–F–A–C. In de eerste omkering wordt dit F–A–C–D♭ (D♭+maj7/F), in de tweede omkering A–C–D♭–F (D♭+maj7/A) en in de derde omkering C–D♭–F–A (D♭+maj7/C).
Ab overmatig septiemakkoord
Tonen: Ab – C – E – G
Akkoordsymbolen: Ab+maj7, Abmaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (Ab) – grote terts (C) – overmatige kwint (E) – grote septiem (G)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: Ab – C – E – G
1e omkering: C – E – G – Ab (symbool: Ab+maj7/C)
2e omkering: E – G – Ab – C (symbool: Ab+maj7/E)
3e omkering: G – Ab – C – E (symbool: Ab+maj7/G)

Het A♭ overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen A♭, C, E en G en wordt genoteerd als A♭+maj7 of A♭maj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere maar tegelijk spanningsvolle en zwevende klank.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon A♭ ga je eerst met een grote terts naar C, vervolgens nog een grote terts naar E en daarna met een kleine terts naar G. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het A♭ overmatig akkoord (A♭–C–E) en voegt daar de grote septiem G aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je A♭–C–E–G. In de eerste omkering wordt dit C–E–G–A♭ (A♭+maj7/C), in de tweede omkering E–G–A♭–C (A♭+maj7/E) en in de derde omkering G–A♭–C–E (A♭+maj7/G).
Eb overmatig septiemakkoord
Tonen: Eb – G – B – D
Akkoordsymbolen: Eb+maj7, Ebmaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (Eb) – grote terts (G) – overmatige kwint (B) – grote septiem (D)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: Eb – G – B – D
1e omkering: G – B – D – Eb (symbool: Eb+maj7/G)
2e omkering: B – D – Eb – G (symbool: Eb+maj7/B)
3e omkering: D – Eb – G – B (symbool: Eb+maj7/D)

Het E♭ overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen E♭, G, B en D en wordt genoteerd als E♭+maj7 of E♭maj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere maar tegelijk spanningsvolle en zwevende klank.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon E♭ ga je eerst met een grote terts naar G, vervolgens nog een grote terts naar B en daarna met een kleine terts naar D. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het E♭ overmatig akkoord (E♭–G–B) en voegt daar de grote septiem D aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je E♭–G–B–D. In de eerste omkering wordt dit G–B–D–E♭ (E♭+maj7/G), in de tweede omkering B–D–E♭–G (E♭+maj7/B) en in de derde omkering D–E♭–G–B (E♭+maj7/D).
Bb overmatig septiemakkoord
Tonen: Bb – D – F# – A
Akkoordsymbolen: Bb+maj7, Bbmaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (Bb) – grote terts (D) – overmatige kwint (F#) – grote septiem (A)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: Bb – D – F# – A
1e omkering: D – F# – A – Bb (symbool: Bb+maj7/D)
2e omkering: F# – A – Bb – D (symbool: Bb+maj7/F#)
3e omkering: A – Bb – D – F# (symbool: Bb+maj7/A)

Het B♭ overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen B♭, D, F♯ en A en wordt genoteerd als B♭+maj7 of B♭maj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere maar tegelijk spanningsvolle en zwevende klank.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon B♭ ga je eerst met een grote terts naar D, vervolgens nog een grote terts naar F♯ en daarna met een kleine terts naar A. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het B♭ overmatig akkoord (B♭–D–F♯) en voegt daar de grote septiem A aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je B♭–D–F♯–A. In de eerste omkering wordt dit D–F♯–A–B♭ (B♭+maj7/D), in de tweede omkering F♯–A–B♭–D (B♭+maj7/F♯) en in de derde omkering A–B♭–D–F♯ (B♭+maj7/A).
F overmatig septiemakkoord
Tonen: F – A – C# – E
Akkoordsymbolen: F+maj7, Fmaj7#5
Formule: 1 – 3 – #5 – 7
Opbouw (intervallen): grondtoon (F) – grote terts (A) – overmatige kwint (C#) – grote septiem (E)
Tertsstapeling: grote terts + grote terts + kleine terts
Akkoord met toegevoegde terts: overmatige drieklank + kleine terts
Grondligging: F – A – C# – E
1e omkering: A – C# – E – F (symbool: F+maj7/A)
2e omkering: C# – E – F – A (symbool: F+maj7/C#)
3e omkering: E – F – A – C# (symbool: F+maj7/E)

Het F overmatig septiemakkoord bestaat uit de tonen F, A, C♯ en E en wordt genoteerd als F+maj7 of Fmaj7♯5. Dit akkoord is opgebouwd volgens de formule 1–3–♯5–7, waarbij je de grondtoon, grote terts, overmatige kwint en grote septiem gebruikt. Dit geeft het akkoord een heldere maar tegelijk spanningsvolle en zwevende klank.
Je kunt dit akkoord begrijpen als een stapeling van tertsen. Vanaf de grondtoon F ga je eerst met een grote terts naar A, vervolgens nog een grote terts naar C♯ en daarna met een kleine terts naar E. Deze opeenvolging van grote, grote en kleine tertsen zorgt voor de karakteristieke kleur van dit akkoord.
Daarnaast kun je het akkoord ook zien als een uitbreiding van een overmatige drieklank. Je begint met het F overmatig akkoord (F–A–C♯) en voegt daar de grote septiem E aan toe. Hierdoor ontstaat een rijk en modern klinkend akkoord dat vaak voorkomt in jazz en filmmuziek.
Het akkoord kan in verschillende liggingen gespeeld worden. In de grondligging speel je F–A–C♯–E. In de eerste omkering wordt dit A–C♯–E–F (F+maj7/A), in de tweede omkering C♯–E–F–A (F+maj7/C♯) en in de derde omkering E–F–A–C♯ (F+maj7/E).
Bedankt voor het lezen van deze blog. We hebben alle overmatige septiemakkoorden besproken en gekeken hoe je deze in alle 12 toonsoorten kunt toepassen op de piano. Door inzicht te krijgen in de opbouw, tonen en liggingen bouw je een sterke basis op voor je techniek, muzikaal begrip en spel.
We zijn benieuwd hoe jij deze overmatige septiemakkoorden oefent. Gebruik je ze bijvoorbeeld als dagelijkse warming-up, of verwerk je ze in de muziek die je speelt? Heb je vragen of wil je jouw ervaringen delen? Laat dan gerust een reactie achter.
Blijf muzikaal en graag tot de volgende blog!

